الفوائد البهائية فی القواعد الحسابية

● الفوائد البهائية فی القواعد الحسابية / ریاضیات / عربی al-fawā’id-ul bahā’īya fī-l qawā‘id-il ḥisābīyya حربوی، عبدالله بن محمد، 643 - 724 قمری Harbūy, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad (1246 - 1325) اهدا به: شمس الدین محمد بن محمد صاحب دیوان جوینی (حاکم اصفهان) تاریخ تألیف: 675ق کتابی است در حساب، در یک «مقدمه» و پنج «مقاله» و یک «خاتمه»: 1. قواعد در حساب؛ 2. معاملات؛ 3. مساحت؛ 4. جبر و مقابله؛ 5. استخراج مسائل. آن را کمال الدین حسن فارسی (668-717ق) به نام «اساس القواعد» و یحیی بن احمد کاشانی (-766ق) به نام «ایضاح المقاصد لفرائد الفوائد» و سپس عبدالعلی بیرجندی (-934ق) در 891ق شرح کرده‌اند. آغاز: بسمله. رب تمم. الحمد للاول بلا عدد و الاخر بلا امد صاحب القدرة القاهرة و الحکمة الباهرة الذی لا تدرکه الحواس و لا یطرد فیه القیاس ... و بعد فلما کان انفس الرغائب و اعظم المواهب هو العلوم الحقیقیة و المعارف الیقینیة انجام: و ضربنا ما خرج فی القلیل و نقصنا الاقل من الاکثر بقیت دراهم مفروضة هذا آخر الفوائد البهائية ... [دنا 1152/7 (19 نسخه)؛ الذریعة 226/16؛ معجم المؤلفین 126/6؛ تاریخ علم الفلک فی العراق ص 70؛ الاعلام زرکلی 126/4؛ کشف الظنون 1296/2؛ الاوقاف العامة الموصلی 191/3] شرح و حواشی: 1- اساس القواعد فی اصول الفوائد؛ فارسی، حسن بن علی (668-717) 2- ایضاح المقاصد لفرائد الفوائد؛ کاشانی، عمادالدین یحیی بن احمد (766) 3- ذیل الفوائد البهائیة = استخراج المسائل بالخطائین؛ آذری طوسی، حمزة بن علی (784-866)