فوائد باهیه

● فوائد باهیه / طب / فارسی favā’ed-e bāhīye طبیب، حسن بن علی، ق 11 قمری tabīb, hasan ebn-e ‘alī (- 17c) اهدا به: عبدالکریم بهادرخان مؤلف که از اطبای مشهور زمان خود بوده، می‌گوید پس از تحریر کتابی در سته ضروریه به نگارش این کتاب دست زدم و در آن از فوائد جماع و آمیزش جنسی سخن گفتم و شیوه عمل و درمان امراضی که از آمیزش تولید می‌شود بیان کردم. در بیست و چهار «باب» است: 1. حکمت در تسلط شهوت مباشرت؛ 2. بیان اسباب تحریک شهوت مجامعت؛ 3. بیان حقیقت منی؛ 4. بیان جماع و بیان اوقات لایقه بدان؛ 5. بیان منافع جماع که بر حد اعتدال باشد؛ 6. بیان مضار جماع؛ 7. بیان اشکال جماع؛ 8. بیان اسباب نقصان باه؛ 9. بیان اغذیه و ادویه مفرده باهیه؛ 10. اغذیه مرکبه در این باب؛ 11. بیان معاجینی که در این باب نافع است؛ 12. بیان جوارشاتی که در این باب مفید است؛ 13. بیان اشربه‌ای که در این باب مفید است؛ 14. بیان حلواهایی که در این باب نافع است؛ 15. بیان مربیات نافعه در این باب؛ 16. بیان ادویه‌هایی که طلا و تمریخ آن در این باب نافع است؛ 17. حقن نافعه؛ 18. شیافاتی که در این باب مفید است؛ 19. بیان مسوحاتی که موجب زیادی لذت مرد و زن شود؛ 20. بیان اسباب سرعت انزال؛ 21. بیان کثرت شهوت و اسباب و علامات آن؛ 22. علاج در باب منی و خروج آن؛ 23. انعاظ بلاشهوت جماع؛ 24. عذیوط و اسباب معالجات آن. آغاز: بسمله، تحف حمد و سپاس و شکر بی قیاس نثار بارگاه حکیمی که بكلک قضا و قدر چندین بدایع از آب محقر بر صفحه روزگار رقم فرمود. انجام: و در وقت مجامعت به تخلیه امعاء از براز بآنچه تواند غفلت نورزد. [فهرستواره منزوی 3613/5]