فواید آصفیة و مواعظ حسینیه

● فواید آصفیة و مواعظ حسینیه / اخلاق / فارسی favāyed-e āsefīyya va mavā‘ez-e hoseynīye نقوی نصیرآبادی، دلدار علی بن محمد معین، 1166 - 1235 قمری naqavī nasīr-ābādī, deldār-‘alī ebn-e mohammad mo‘īn (1753 - 1820) اهدا به: آصف الدوله و حسن رضاخان تاریخ تألیف: 1200ق کتاب مفصلی است با عناوین «موعظة، نصایح» در عقاید امامیه، با استناد به روایات و آیات شریفه، که نخست به صورت مواعظی در نماز جمعه بیان می‌کرده، سپس از سوی گروهی جمع‌آوری شده و با مقدمه ایشان در پنجاه و یک «موعظه» نگاشته شده است، از این رو نام آن را فوائد آصفیه و مواعظیه حسینیه آورده است. در تمامی منابع به عنوان مواعظ حسینیه آمده است. از استادان مؤلف، سید مهدی بحر العلوم و سید علی طباطبائی (صاحب ریاض) بر این کتاب تقریظ نوشته و اجازاتی برای ایشان مرقوم داشته‌اند. جهت رعایت اختصار به چند موعظه پرداخته می‌شود: موعظه 1. احادیث فضیلت نماز جمعه؛ 10. مشتمل بر چند فایده؛ 20. عزاداری انبیاء در مصیبت حضرت امام حسین؛ 40. ذکر آن حضرت (پیامبر اکرم) که به ما بعد بعثت تعلق دارد تا هنگام فتح مکه؛ 50. ذکر برخی احوال نرجس خاتون و کیفیت ولادت باسعادت حضرت صاحب صلوات الله علیه. در الذریعة نامی از این کتاب نیامده است. آغاز: جمیع محامد و صنوف ستایش، جناب واحد احدی را سزاست که صفت تجرد و انفراد را به حضرت قدس خود اختصاص فرمود ... اما بعد، تراب اقدام علمایدین ... به موقف عرض برادران ایمانی و دوستان روحانی می‌رساند. انجام: بگرداند الله تعالی ما را و شما را از جمله زاهدین در امور دنیا و آخرت و رغبت کنندگان به طرف آخرت پس بدرستیکه نیستیم ما به سبب او و برای تعالی و صلوات خدا باد بر جناب محمد و آل اطهار او، و سلام بر شما و یاد و رحمت خدا و برکات او. [دنا 1139/7 (2 نسخه)؛ أعیان الشیعة: 425/6-426؛ فوائد الرضویة: 177؛ الذریعة 254/2 و 227/23؛ فهرستواره منزوی 323/6]