فقه و اخلاق (منظوم)

● فقه و اخلاق (منظوم) / فقه، شعر، اخلاق / فارسی feqh va axlāq (manzūm) مثنوی بزرگی است از متأخرین در فقه شیعه و اخلاق نخست ابواب فقه است تا امر به معروف و نهی از منکر و پس از آن اخلاق است. نسخه موجود از دنباله «باب روزه» است تا «مذمت سخن چین» و ختم کتاب و این است عنوان‌ها و باب‌های موجود: «در باب زکوة گوید»، «در باب خمس گوید» و به همین گونه است عنوان باب‌های جهاد، امر به معروف و نهی از منکر، تولا، تبرا، حب دنیا، مناجات، رعایت همسایه، نیکویی با والدین و برادران دینی، عیال، زنا، ربا، مذمت بخیلان، قمار، ظالمان، ریا، فحش، غنا خواندن، بی‌نمازان، سخن چین و ختم کتاب. اینک چند بیت از ختم کتاب: «بعرض دوستان غیب و شاهد×× مر این را میرساند بنده واحد/ که آنچه اندر این منظومه گفتم ×× یکی را پیش خود اصلا نگفتم ... ز بهرام و گلندام ای برادر ×× چه فیضی می‌بری در روز محشر/ ز سلطان جمجمه کاری نیاید ×× گل و بلبل چه راهت مینماید /که در عقبی عمل خواهند از ما ×× نه که شعر و غزل خواهند از ما / کنون هر که بود بیدار و آگاه ×× بگفتم واضحش این راه و این چاه». [فهرستواره منزوی 126/10]