فقه الرضا

● فقه الرضا = الفقه الرضوی / فقه،حدیث / عربی fiqh-ur riḍā = al-fiqh-ur raḍawī علی بن موسی (ع)، امام هشتم، 153 - 203 قمری ‘alī ebn-e mūsā, emām-e haštom (771 - 819) کتاب فقهی است شامل ابواب طهارت، صلات، صوم و غنائم، نکاح، طلاق، حدود و دیات. مؤلف این کتاب به اعتقاد مجلسی و برخی از دانشمندان و مطابق نامی که بر آن نهاده‌اند امام علی بن موسی (ع) است. نسخه آن برای اولین بار به وسیله مولی محمد تقی مجلسی اول در شرح فقیه و فرزند وی مولی محمد باقر مجلسی ثانی در کتاب بحار نقل و نشر گردید و هر دو درباره نسبت آن به امام (ع) اظهار اعتماد کرده و از مدرک مهمه فقه شیعه شمرده‌اند. مجلسی اول می‌گوید سید فاضل محدث قاضی امیر حسین پس از مراجعت از مکه این کتاب را همراه داشت و می‌گفت هنگام مجاورت در مکه آن را در دست جماعتی از حجاج قم یافته و استنساخ کردم و به طوری که قاضی امیر حسین (که از علماء و فقهاء اصفهان بوده) نقل می‌کرده خط امام (ع) و اجازات چندین نفر از فضلاء و قرائن قطعی بر صحت این نسبت بر آن نسخه موجوده بوده است. پس از مجلسی هیچ یک از فقهاء شیعه جز شماره کمی بر آن اعتماد نکرده و نسبت آن را به امام (ع) قطعی ندانسته‌اند بحرالعلوم طباطبائی یکی از فوائد کتاب الفوائد خویش را به بحث درباره فقه الرضا اختصاص داد و بر آن اظهار اعتماد کرده حاج میرزا هاشم چهار سوقی اصفهانی (برادر صاحب روضات الجنات) رساله مستقل و مبسوطی درباره آن تألیف و در صحت نسبت آن اعتراضات بسیار کرده است. (عبدالحسین حائری) آغاز: الحمدلله رب العالمین و العاقبة للمتقین و صلی الله علی محمد خاتم النبيين و على آله الطاهرين الطيبين الفاضلين الاخيار و سلم تسلیماً يقول عبدالله علی بن موسی الرضا اما بعد ان اول ما افترض الله على عباده و اوجب علی خلقه معرفة الوحدانية چاپ: مشار، عربی 674ص؛ تبریز، سنگی، 1274ق، رحلی؛ فقه الرضا چاپ آستان قدس رضوی [الذريعة 292/16 و 448/1 و 149/16 در فقه رضوی؛ دنا 1079/7 (22 نسخه)] شرح و حواشی: 1- فقه الرضا (ترجمه)؛ حسینی خاتون آبادی، محمد باقر بن اسماعیل (1127-1070) 2- فصل القضاء في الكشف عن حال فقه الرضا (ع)؛ صدر، حسن بن هادی (1272-1354)