شناسنامه کتاب‌شناختی اثر
الآداب و الزيارات
al-ādāb wa-z zīyārāt
1
نسخه ثبت‌شده
قرن 11 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخه‌ها
↓
پیوند کوتاه:
/w/494
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #494
پدیدآور / مؤلف:
خوانساری، عبدالحسین بن محمد مهدی
تاریخ و سده تألیف:
1097 هـ.ق
مأخذ فهرست‌نویسی:
فنخا، ج 1، ص 195
زبان و قالب:
عربی
رده‌های موضوعی:
گوناگون
معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)
مقاله رابعه و گویا آخرین قسم کتاب مفصل مؤلف است که در این مقاله آداب و سنن مأثوره را بیان کرده. دارای سرآغاز و 5 فصل: در آغاز بحثی پیرامون تسامح در ادله سنن؛ فصل 1. فيما ينبغی الاخذ به والعمل عليه من حين ارادته السفر قبل الخروج من المسكن و الدار؛ 2. فيما ينبغى ان يتخذه الانسان في اسفاره للسلامة؛ 3. فيما ينبغی العمل عليه من حين ارادته الخروج من الدار؛ 4. فيما ينبغى العمل به من الادعية اذا كان سفره في السفينة؛ 5. فيما ينبغى التنبيه عليه لكونه نافعاً لدفع الاخطار؛ دعائی که بعد از زیارت هر یک از ائمه باید خواند.
مؤلف در آخر می‌گوید چون حین نگارش این رساله عزم زیارت امام رضا (ع) داشتم رساله را با ذکر پاره‌ای از فضائل زیارت آن حضرت و برخی از زیارات آن حضرت به پایان می‌برم.
آغاز اثر
« بسمله، الحمد لله الذی وعظنا بالناطق و الصامت ... و بعد فنقول المقالة الرابعة فيما و عدنا فی بدو الرسالة من اختتامهما بالسنن و الإداب المأثورة الامنة للاخطار. »
انجام اثر
« اما غاية التسليم او للنعم المذكورة قبله في البرزخ او لامر مقدر بقرينة ما سبق اى اسئل الكون فی تلک النعم حتى العود. هذا آخر ما اردنا ايراده في المختصر وفقنا الله لنيل المقصود. »
متن فنخا
● الآداب و الزيارات / گوناگون / عربی
al-ādāb wa-z zīyārāt
خوانساری، عبدالحسین بن محمد مهدی، ق11ق
xānsārī, ‘abd-ol-hoseyn ebn-e mohammad mahdī (17C)
تألیف: سه‌شنبه 25 ربیع الثانی 1097ق
مقاله رابعه و گویا آخرین قسم کتاب مفصل مؤلف است که در این مقاله آداب و سنن مأثوره را بیان کرده. دارای سرآغاز و 5 فصل: در آغاز بحثی پیرامون تسامح در ادله سنن؛ فصل 1. فيما ينبغی الاخذ به والعمل عليه من حين ارادته السفر قبل الخروج من المسكن و الدار؛ 2. فيما ينبغى ان يتخذه الانسان في اسفاره للسلامة؛ 3. فيما ينبغی العمل عليه من حين ارادته الخروج من الدار؛ 4. فيما ينبغى العمل به من الادعية اذا كان سفره في السفينة؛ 5. فيما ينبغى التنبيه عليه لكونه نافعاً لدفع الاخطار؛ دعائی که بعد از زیارت هر یک از ائمه باید خواند.
مؤلف در آخر می‌گوید چون حین نگارش این رساله عزم زیارت امام رضا (ع) داشتم رساله را با ذکر پاره‌ای از فضائل زیارت آن حضرت و برخی از زیارات آن حضرت به پایان می‌برم.
آغاز: بسمله، الحمد لله الذی وعظنا بالناطق و الصامت ... و بعد فنقول المقالة الرابعة فيما و عدنا فی بدو الرسالة من اختتامهما بالسنن و الإداب المأثورة الامنة للاخطار.
انجام: اما غاية التسليم او للنعم المذكورة قبله في البرزخ او لامر مقدر بقرينة ما سبق اى اسئل الكون فی تلک النعم حتى العود. هذا آخر ما اردنا ايراده في المختصر وفقنا الله لنيل المقصود.
نسخه‌های خطی این اثر
1 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
گلپایگانی
قم
|
344-2/162 | اسماعیل بن عبدالله | سه‌شنبه 25 ربیع الثانی 1097 | نسخ | 94 | شناسنامه ← |