فضيلة اميرالمؤمنين

● فضيلة اميرالمؤمنين = فضائل امير المؤمنين / فضایل و مناقب / عربی، فارسی faḍīla-u amīr-il-mu'minīn = fazā'el-u amīr-il mu'minīn ؟ نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، 597 - 672 قمری naṣīr-od-dīn-e tūsī, mohammad ebn-e mohammad (1201 - 1274) منسوب به او هم؛ نسخه ای از آن در مجلس شورا است که نام مؤلف در آغاز آن آمده و از آن محمد بن ناصر علوی رازی دانسته شده است. نسبت آن به علوی رازی قوی تر از نسبت آن به خواجه نصیر طوسی است. گر چه دانش پژوه معتقد است که متن از خواجه و ترجمه فارسی آن از علوی رازی است و متن رساله عربی را در مقدمه چاپ دوم اخلاق محتشمی آورده است. در آغاز متن حدیثی از کلینی آورده شده و سپس با استناد به آیات و روایات، کوتاه و مختصر به فضائل امیر المؤمنین پرداخته است. آغاز: هذه المقدمة من كلام مولانا الامام العالم المحقق خواجه نصیرالدین قدس الله روحه فی ذكر مناقب اميرالمؤمنين على بن ابی طالب علیه السلام باستناده عن محمد بن یعقوب و عن محمد بن حسين عن الحسين النيسابوری ... عن رسول الله صلعم قال: اذا كان يوم القيمة كان على عرش الله عزوجل اربعة من الاولين و اربعة من الآخرين ... پس بنابر این مقدمه و قیاس بر این اصل بی هیچ شکی از اولینیان بهترین خلائق پیغمبران بوده اند ... انجام: پس هر که باین درجات که در همه پراکنده بوذ در او جمع بوذ افضل المؤمنین بوذ ... پس علی بهترین صحابه بود. زبان فاطمه لال است در بیان علی ×× زلال خضر روانست در بیان علی. و الحمد لله رب العالمين و صلى الله على محمد و عترته الطاهرين. چاپ: در دنباله اخلاق محتشمی، به تصحیح دانش پژوه، چاپ سوم 1377ش، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ شده است؛ ایران، مشهد، بنیاد پژوهشهای آستان قدس رضوی، 1388 شمسی، به کوشش محمود فاضل، حروفی، 1، وزیری، ضمن بیست رساله فارسی