فضولی نامه

● فضولی نامه / شعر / فارسی fozūlī-nāme تائب تبریزی، اسماعیل بن حسین، - 1374 قمری tā’eb-e tabrīzī, esmā‘īl ebn-e hoseyn (- 1955) گفتگویی است با خدای متعال و سؤال از این که چرا عاشقان را می‌کشد و آنها را در دوزخ عذاب می‌کند، پس از آن سراینده از این فضولی عذر می‌خواهد و راز و نیاز به درگاه اله می‌برد و اعتراف می‌کند بر این که آنچه خدا کند حکیم است و با حکیم سخن نشاید. این منظومه یکصد و نود و شش بیت می‌باشد.