فضائل الائمة

● فضائل الائمة / فضایل و مناقب / عربی faḍā'il-ul a'imma کتابی حدیثی است در بیان شرح حال و اثبات امامت و ذکر برخی صفات و فضایل حضرات معصومین علیهم السلام در باب‌های فراوان با استفاده از منابع حدیثی شیعه و عامه و غالباً با حذف اسانید آنها. مؤلف از شیخ احمد احسایی با دعای «عطر الله سامی تربته» یاد نموده و از او روایتی نقل می‌نماید. به نظر می‌رسد این کتاب از تألیفات کریم خان قاجار کرمانی باشد. عناوین برخی از ابواب کتاب چنین است: باب من ذکر النبی (ص)؛ باب ذکر امیر المؤمنین (ع)؛ باب فی ذکر سیدة نساء العالمین فاطمة الزهراء. برای ائمه اطهار علیهم السلام تا امام (ع) هر کدام در بابی مستقل بحث نموده و احادیث مربوط به ایشان را آورده است و هر باب شامل احادیث متعددی است. از جمله در برخی از ابواب بیش از صد حدیث شماره‌گذاری شده، پس از آن ابواب متعددی است در ذکر فضایل و صفات کلی ائمه اطهار (ع) از جمله: باب ان الائمة من آل محمد (ص) هم الناس المحسودون و هم العلامات و هم الآیات و هم الصادقون و هم اهل الذکر؛ باب فی أنهم المقصودن بکثیر من الآیات؛ باب فی بعض الآیات التی نزلت فی أمیر المؤمنین (ع) و أهل البیت (ص)؛ باب فی أن الائمة شهداء الله علی خلقه و هم الهداة و ولاة أمر الله؛ باب أن الأئمة أنوار الله؛ باب فی شیء من مزایاهم و مراتبهم؛ باب علمات الامام؛ باب فی النص علی الائمة الاثنی عشر؛ باب فی ان الناصب هو كل من نصب غیر ولاة الأمر ... . برخی از منابع یاد شده در کتاب عبارت اند از: مصباح المتهجد شیخ طوسی، الخرایج و الجرایح راوندی، کشف الغمة اربلی، خصال شیخ صدوق، کافی کلینی، امالی شیخ طوسی، امالی شیخ صدوق، صحیح بخاری، شفا قاضی عیاض، صواعق ابن حجر، شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، الکامل ابن اثیر، روضة الاحباب، شرح تجرید قوشچی، تفسیر ثعلبی، حلیة الاولیاء ابی نعیم، مسند ابن حنبل، المشکاة، صحیح مسلم، الاستیعاب ابن عبدالبر، جامع الاصول ابن اثیر، مناقب خوارزمی، مناقب ابن مردویه، الیقین ابن طاوس، رشح الولاء اسعد بن عبدالقاهر، مجمع البیان، ربیع الابرار زمخشری، تاریخ ابن قتیبه، فرحة الغری، رجال کشی، عمدة الطالب، اعلام الوری طبرسی، کتاب الغیبة شیخ، بصائر الدرجات، انتصار سید مرتضی، اقتصاد شیخ طوسی، ثواب الاعمال شیخ صدوق، کمال الدین صدوق، تهذیب الأحکام، بحار الأنوار. مؤلف در برخی موارد. توضیحاتی با عنوان «اقول» مطرح می‌کند و از مطالب وی به دست می‌آید که نسبت به اهل سنت اعتقاد تندی داشته و آنان را کافر می‌دانسته است.