فصل الخطاب الابراهیمیة فی کشف عبارات روضة البهیة

● فصل الخطاب الابراهیمیة فی کشف عبارات روضة البهیة / فقه / عربی faṣl-ul xiṭāb-ul ibrāhīmīyya fī kašf-i ‘ibārāt-i rawḍat-ul bahīyya مدنی، ابراهیم بن محمد حسین، ق13 قمری madanī, ebrāhīm ebn-e moḥammad ḥoseyn (- 19c) وابسته به: الروضة البهية فی شرح اللمعة الدمشقية؛ شهید ثانی، زین الدین بن علی (911-965) شرح استدلالی مبسوطی است با عناوین «قوله». مؤلف همه حواشی سلطان العلماء را با برخی از حواشی فقهای دیگر نیز در حاشیه خود آورده است. او در مقدمه مبسوط خویش از کتب فقهی و اخباری به عنوان براعت استهلال نام برده و از سلطان العلما به «شیخ الفرسان» یاد کرده است. این حاشیه به یقین از طهارت تا اواسط نکاح تدوین شده و مرحوم آقا بزرگ نیز آن را دیده است و از آن پس اطلاعی در دست نیست. آغاز: بسمله، الحمدلله الذی نور قلوبنا بسراج المنیر معرفته و صیر قرة عیوننا فی اصباح الشيعة بمصباح الشريعة الله نور السموات و الارض. [الذریعه 230/16]