فرهنگ فرهنگ

● فرهنگ فرهنگ / لغت / عربی، فارسی farhang-e farhang فرهنگ شیرازی، ابوالقاسم بن محمد شفیع، 1242 - 1309 قمری farhang-e šīrāzī, ab-ol-qāsem ebn-e mohammad šafīʻ (1827 - 1892) تاریخ تألیف: 1276ق نویسنده که از بزرگان ادب فارس بوده بر آن می‌شود که فرهنگی در لغت عربی و فارسی بپردازد و «برای آسان یافتن ... که عنوان هر لغت به الفاظ متداوله مشهوره شود مطلقاً خواه آن لفظ عربی باشد یا فارسی یا ترکی و الفاظ فارسی که با آن مرادفند در ذیل آن لغت ذکر شود». دارای دو «انجمن» و یک انجام: انجمن 1. مشتمل بر مطلق لغات از هر گونه، دارای سی و یک باب و هر باب دارای چند فصل؛ انجمن 2. انواع مخصوصه از لغات، دارای بیست و نه «باب» و پاره‌ای از آن باب‌ها دارای چند فصل: باب 1) در یاد کردن اسامی و نام‌ها، 2) اسلحه حرب، 3) اشجار و درختان، 4) اصوات و صداها، 5) اعداد، 6) القاب، 7) الوان و رنگ‌ها، 8) امراض و رنج‌ها، 9) اوزان، 10) ایام و روزها، 11) بقولات و دانه‌ها، 12) جواهر و سنگ‌ها، 13) حلویات، 14) حیوانات و جانواران، 15) ریاحین و گل‌ها، 16) شهور و ماه‌ها، 17) طعوم و مزه ها، 18) طوایف، 19) طیور و مرغان، 20) ظروف و اوانی، 21) فصول، 22) فلزات، 23) فواکه و میوه ها، 24) کواکب و ستارگان، 25) ماکولات و خوردنی‌ها، 26) ملائکه و فرشتگان، 27) نباتات و رستنی‌ها؛ 28) ولایات و شهرها؛ 29) یراق و ستام اسب.