فرح السالکین

● فرح السالکین / عرفان و تصوف / فارسی faraḥ-us sālikīn ؟ دارابی، شاه محمد بن محمد، 1027؟-1147؟ قمری dārābī, šāh mohammad ebn-e mohammad (1618 - 1735) این رساله در بیان و اثبات وجد و سماع و «غشیت» به دلیل عقلی و نقلی است. مشتمل بر یک «مقدمه» و سه «فصل» و یک «خاتمه»: مقدمه در بیان وجد و تواجد و وجود؛ فصل 1. بیان آیات و احادیث که دلالت بر اثبات وجد دارد؛ فصل 2. بیان جواز حرکت دوری از عارفان با برهان عقلی؛ فصل 3. آداب وجد و سماع چنانکه از اکابر دین نصیحت رسیده و مرتضی عقلا است؛ خاتمه: در بعضی نصایح و مواعظ از ائمه هدی (ع) و کلام حکما که در حقیقت از مشکوة نبوت و سیرت انبیا اقتباس نموده‌اند. ممکن است این رساله از آن شاه محمد بن محمد دارابی باشد. آغاز: زهی حمد و ثنا صانعی را که عاشقان وادی ایمن را بطور محبت راه داد و سوختگان نار فراق را از منبع فیض ... و بعد این چند کلمه است در بیان آنکه وجد و سماع و غشیت و امثال این اصلی دارند ... بدلیل عقلی و نقلی انجام: و از فتنه و فساد و تعصب و عناد در ظل حمایت خود نگهدارد بحرمة محمد و آله ... و اشاری الظلمات فی الباب فنام یا اله العالمین برحمتک یا ارحم الراحمین. [فهرستواره منزوی 692/7 ناشناس]