فرحة الغری بصرحة الغری

● فرحة الغری بصرحة الغری = تحفة الغری / تاریخ معصومین / عربی farhat-ul ġarī bi-ṣarḥat-il ġarī = tuḥfat-ul ġarī ابن طاوس، عبدالکریم بن احمد، 648 - 693 قمری ebn-e tāvūs, ‘abd-ol-karīm-e-bn-e aḥmad (1251 - 1294) احادیثی و اخباری است که در تعیین محل قبر علی بن ابی طالب وارد شده و در بین به پاره‌ای مسائل تاریخی در این موضوع و نجف اشرف پرداخته است؛ به درخواست بعضی از اعیان، و مشتمل بر دو «مقدمه» و پانزده «باب»: مقدمه 1) الدلیل علی انه فی الغری حسب ما یوجبه النظر؛ مقدمه 2) السبب الموجب لاخفاء ضریحه علیه السلام؛ باب 1. فیما ورد عن رسول الله (ص)؛ 2. فیما ورد عن أمیرالمؤمنین (ع)؛ 3. فیما ورد عن الحسن و الحسین (ع)؛ 4. فیما ورد عن زین العابدین (ع)؛ 5. فیما ورد عن محمد بن علی الباقر (ع)؛ 6. فیما ورد عن جعفر بن محمد الصادق (ع)؛ 7. فیما ورد عن موسی بن جعفر الکاظم (ع)؛ 8. فیما ورد عن علی بن موسی الرضا (ع)؛ 9. فیما ورد عن محمد بن علی الجواد (ع)؛ 10. فیما ورد عن علی بن محمد الهادی (ع)؛ 11. فیما ورد عن الحسن بن علی العسکری (ع)؛ 12. فیما ورد عن زید بن علی الشهید؛ 13. فیما ورد فیه عن الخلیفة الرشید بن المهدی و من زاره من الخلفاء من بعده؛ 15. فیما ظهر عند هذا الضریح مما هو کالبرهان علی المنکر من الکرامات. آغاز: الحمدلله مظهر الحق و مبدیه و مدحض الباطل و مرحیه و مسدد للصواب و مسدیه. انجام: و یثمر لدینا غرائس الاعمال بالنعم الواصلة بمنه وجوده. چاپ: تهران، 1311ق، سنگی، وزیری، ضمیمه مکارم الاخلاق؛ نجف، 1368ق، سربی، رقعی، 138ص [الذریعة 159/16 و 160؛ مشار عربی 662؛ کشف الحجب 399] شرح و حواشی: 1- فرحة الغری (ترجمه)؛ مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی (1037- 1110) 2- الدلائل البرهانية فى تصحيح الحضرة الغروية = تلخيص فرحة الغرى؛ علامه حلی، حسن بن یوسف (648-726)