فراست

● فراست = قیافه شناسی / قیافه‌شناسی / فارسی farāsat = qīyāfe šenāsī ؟ همدانی، علی بن محمد، 714 - 786 قمری hamadānī, 'alī ebn-e mohammad (1315 - 1385) در آثار و علایمی که در اعضای انسانی دلالت بر اخلاق و مشخصات درونی انسان دارد، از سر تا پا گزارش داده شده است. این رساله ظاهراً خلاصه یا فصل و یا بابی است از رساله «انسان‌نامه» که برخی از او دانسته‌اند. ولی از سید محمد نوربخش است. منزوی در فهرستواره، آن را بخشی از «ذخیرة الملوک» او دانسته است. در حالی که در رساله «انسان نامه» از ذخیرة الملوک نقل قول دارد. بنابراین این رساله نیز از آن سید علی همدانی نیست و محتملاً برداشت یا تلخیصی از همان رساله است. آغاز: حمدله، بدان اسعدک الله فی الدارین که این رساله ایست مجرب و مفید در بیان علم فراست از مشاهده هیأت جمال ظاهری انسان که دلالت کند بر افعال ذمیمه و بخصال حمیده بتألیف قطب السالکین نجم العارفین «سید علی همدانی» قدس سره منقول از امام بحق جعفر بن محمد ... انجام: زیرا که یک حمیده دفع ده جزء ذمیمه کند باید که حمل بر اخلاق حمیده نماید تا یک نیکی رفع چندین بدی نماید. قوله تعالی ان الحسنات یذهبین السیّآت و الله علی ما یشاء قدیره. [مجموعه آثار میر سید علی همدانی /209؛ فهرست بروکلمان 106/1، نسخه‌های منزوی 439/1، الذریعه 153: 16؛ فهرستواره منزوی 3880/5]