فخریه

● فخریه / شعر / فارسی faxrīya هجری تفرشی، محمد صادق بن فضل الله، - 1160 ؟ قمری hejrī tafrešī, mohammad sādeq ebn-e fazl-ol-lāh (- 1747) منظومه‌ای است در حدود 212 بیت که با سه بیت عربی آغاز شده و به ستایش خداوند بزرگ پرداخته، سپس نادرشاه را مدح نموده و پس از آن به ستایش علمی و ادبی خود پرداخته و سبک شاعرانه نظامی در مخزن الاسرار را پی گرفته است. آغاز: رب بما جدت و انعمتنی ×× شکرک الهمت و الزمتنی / من و بلغ بصلوة الصلوة ×× اشرف من ارسل فی الکائنات انجام: داد زبانش چه بگفتن به دل ×× دایره طی کرد که طی السجل چاپ: در گنجینه بهارستان، بخش ادبیات فارسی، جلد1، صص 345 - 355، به کوشش احمد نصیری فرد [الذریعة 578/9 و 1290و 255/19؛ دنا 888/7 (7 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی [3018/4]