فتح نامه قندهار

● فتح نامه قندهار = شاهنامه / تاریخ ایران / فارسی fath nāme-ye qandehār = šāhnāme تونی اصفهانی، عبدالقادر، ق 11 قمری tūnī-ye esfahānī, ‘abd-ol-qāder (- 17c) مثنوی به بحر متقارب بدون آغاز در ذکر فتوحات و جنگ‌های شاه صفی و شاه عباس ثانی از میرزا عبدالقادر تونی (قرن 11) 3000 بیت. نام کتاب از دو بیت زیر به دست آمد: «ز کار تو بس مانده‌ام در شکفت ×× که شه نامه بی امر شه کس نگفت / کسی تا به امروز از عهد پیش ×× نگفته است شهنامه از بهر خویش». در پایان یک قطعه در مدح شاه و 3 تک بیت و 2 غزل وجود دارد که به احتمال قوی از همان ناظم شاهنامه است. عنوان مطالب عبارت است از: نامه شاه صفی به سردار روم، آمدن رسول روم برای بستن قرار داد و مأیوس برگشتن او، جنگ ایرانیان کنار دجله و گذشتن از فرات، رسیدن به قلعه ایروان و محاصره آن، جنگ در قلعه و شکست سپاهیان روم، مرگ شاه صفی، سلطنت شاه عباس ثانی، رفتن شاه به قندهار، حرکت به فیروز کوه و سرحد خراسان، رفتن به مشهد مقدس و تعمیر صحن حضرت رضا (ع)، رفتن به هرات و قندهار، محاصره دولت خان و شادی خان، فتح قلعه بست و پردلان، آمدن جنگجویان بست به قندهار، جنگ ایرانیان با هندیان، آزاد کردن اسیران هندی، تسخیر قلاع زمین داور و حوالی قندهار و بر هم خوردن پادشاهی هندوستان، مدح دیوان بیکی. بنابر مندرجات تاریخ تألیف این کتاب بایستی بین 1038 تا 1068 هجری باشد.