فارغ نامه

● فارغ نامه = دیوان فارغ گیلانی = فارغنامه = ولایت نامه / شعر / فارسی fāreq-nāme = d.-e fāreq-e gīlānī = fāreqnāme = velāyat nāme فارغ گیلانی، حسین بن حسن، ق 11 قمری fāreq-e gīlānī, hoseyn ebn-e hasan (- 17c) اهداء به: شاه عباس (995-1037ق) تاریخ تألیف: 1000ق مثنوی است در بحر خفیف حدود ده هزار بیت در ذکر فضایل و معجزات حضرت علی علیه السلام که به صورت داستان‌های مختلف سروده شده است. در آن آمده: «بنده در سال نهصد و هشتاد ×× رو بگیلان نهادم از بغداد / چون رسیدم برودبار از راه ×× گشت یاری دار من آنگاه / همدم و هم زبان و اهل صلاح ×× بود نامش ممد مداح ... / آن چنان در گرفت صحبت ما ×× که بماندم چهار سال آنجا ...». آغاز: للّه الملک انه مالک ×× هو باقی وغیره هالک / سر این نامه نام آن معبود ×× که زنامش دو کون یافت وجود چاپ: به نام «فارغنامه» چاپ شده است. [الذریعة 799/9 و 25/16 و 252/19؛ دنا 84184-2/7 (67 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 1725/3؛ نسخه‌های منزوی 2458/3 و 3010/4 و 3303؛ مشترک پاکستان 2200/9؛ مشار فارسی 23487/2-2349]