غنیة القاری و منية التالی

● غنیة القاری و منية التالی / تجوید / فارسی qonyat-ol qārī va monyat-ot tālī کاشانی، محمد بن محمد باقر، ق 14 قمری kāšānī, mohammad ebn-e mohammad bāqer (- 20c) در قواعد و آداب قرائت قرآن و فواید تجوید و تلاوت که مؤلف از استادان حاذق استماع کرده یا از کتب فن استنباط نموده است، در سه «فاتحه» و چهارده «باب» دارای فصول و یک «خاتمه»: فاتحه 1. فضیلت قرائت قرآن و ثواب تعلیم و تعلم آن؛ فاتحه 2. بیان معجزه بودن قرآن و آداب و کیفیت تلاوت؛ فاتحه 3. کیفیت و آداب تعلم علم قرائت؛ باب 1. معنی حروف هجائیه و عدد آنها؛ باب 2. صفات ذاتیه و عارضیه حروف؛ باب 3. معنی استعاذه و بسمله؛ باب 4. احکام هاء کنایه؛ باب 5. بیان مد و قصر؛ باب 6. ادغام و اقسام آن؛ باب 7. احکام میم ساکن؛ باب 8. احکام نون ساکن و تنوین؛ باب 9. تفخیم و ترقیق راءات و غیرها؛ باب 10. معنی وقف و انواع و احکام آن؛ باب 11. رموز وقف به طریق سجاوندی؛ باب 12. قرائت عاصم؛ باب 13. رسم الخط قرآنی؛ باب 14. تکبیر و آداب تلاوت و ختم قرآن؛ خاتمه: در اختلاف فرشی و اصولی. (سید احمد اشکوری) آغاز: الحمدلله و سلام علی من اصطفاه ... و بعد چنین گوید ذره بی مقدار ... بعضی از برادران ایمانی و اخلاء روحانی از این ضعیف فانی ملتمس داشتند