اسانید القراء

● اسانید القراء / اجازات / عربی asānīd-ul-qurrā’ دمشقی، عبدالوهاب بن یوسف، 698 - 782 قمری damešqī, ‘abd-ol-vahhāb ebn-e yūsof (1299 - 1381) این کتاب اجازه‌ای است که او به شاگرد خود ابومحمد معزالدین حسن بن تاج الدین حسین بن سید مجد الدین علی بن عبیدالله حسنی حنبلی پس از ختم قرآن داده و در آن فهرست کتاب‌های قرآات و سند روایت آن‌ها و اسناد قراء به نام هریک و سلسله اسناد روایت خود را به قراء جدا جدا یاد کرده است. آغاز: الحمد لله الواحد الصمد الذی لم یلد ولم یولد ولم یکن له کفواً احد هو الذی خلق الانام بحکمته و فطر السموات و الارض بقدرته الاول بلاعدیل و الآخر بلا تمثیل. [معجم المؤلفین 231/6]