غریب الحدیث

● غریب الحدیث / لغت / عربی ġarīb-ul ḥadīṯ ابوعبید، قاسم بن سلام، 154؟ - 224 قمری abū-‘obayd, qāsem ebn-e salām (772 - 840) کتابی است در شرح واژه‌های مشکل به کار رفته در احادیث نبوی و آثار صحابه. آنچه ابوعبید را به عنوان مفسر احادیث مشکل شاخص کرده، تألیف کتاب غریب الحدیث است که به گفته خود او حدود 40 سال از عمرش را برای گردآوری مطالب آن صرف نمود. این کتاب از بدو تألیف مورد توجه محدثان بزرگ بغداد چون احمد بن حنبل و یحیی بن معین قرار گرفت و در اندک زمانی در شرق و غرب بلاد اسلامی رواج یافت و در دوره‌های بعد کتاب ابوعبید در کنار تکلمه‌ای که ابن قتیبه بر آن نوشت، اساسی‌ترین منابع برای آثار دیگران در زمینه غریب الحدیث تلقی می‌شد. چاپ: در 1384ق در هند و پس از آن در بیروت و قاهره با تحقیق‌های مختلف به چاپ رسیده است. [تاریخ التراث العربی، المجلد الثامن (علم اللغة) 145-148؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی 703/5-711؛ دلیل مؤلفات الحدیث المطبوعة 115/2-116؛ الفهرس الشامل، الحدیث النبوی و علومه و رجاله 1131/2؛ دنا 792/7]