اسامی القراء

● اسامی القراء / قرائت، تجوید / فارسی asāmīyy-ol-qorrā’ قاری هروی، ناصرالدین محمد، ق 11 قمری qārī-ye heravī, nāser-od-dīn mohammad (- 17c) رساله مختصری است مزین به اشعار فارسی از مؤلف در شرح حال و ترجمه احوال قراء سبعه. وی در علت تألیف در آخر رساله آورده که در سال 1000ق در ولایت مرغاب در موضع ماروچاق چند بیت به شرح زیر در اسامی قراء می‌سراید و سپس در سال 1008ق شرحی در حد ترجمان احوال قراء بر ابیات مذکور می‌افزاید: «اسم قراء کلام ای قاری با احترام ×× گر ندانی بشنو از من یک به یک را جا و نام / اولش نافع بود دویم بود ابن کثیر ×× سیمش بو عمر و چارم ابن عامر ای همام ...» و در آخر رساله ابیاتی از شاعری با تخلص صدری در رموز اسامی قراء نقل کرده است: «ای که می‌خواهی بدانی نام قرای کلام ×× بشنو از من تا بگویم یک به یک را آشکار / وان ابج دهر حطی کلم نصع فسق رست ×× یاد گیر این جمله ترکیبات را کاید به کار / حرف اول را ز ترکیبات سبع استاد دان ×× وان دوی دیگر که می‌ماند ز شاگردان شمار / هست الف نافع ز روی رمز و می‌قالون شناس ×× ج رمز ورش باشد و ایما ای هوشیار...»