عين الحكمة (ترجمه)

● عين الحكمة (ترجمه) / فلسفه / فارسی ‘ayn-ol hekma (t.) تهرانی رازی، قوام الدین محمد، - 1093 ؟ قمری tehrānī rāzī, qavām-od-dīn mohammad (- 1682) کتابی است در حکمت که گویا بیش از مبحث صدور موجودات از مبدأ را ننوشته است. بنا به گفته «ملا عبدالله تبریزی» این رساله به فارسی تألیف شده است؛ سپس به وسیله یکی از شاگردان مؤلف به عربی نقل شده، زیرا مؤلف از تألیف به زبان عربی ناتوان بوده است. آغاز: شکر و سپاس مر خدای را که نمود به ما راه راست را و درود و سلام بر بهترین خلق او محمد و آل او اجمعین. اما بعد بدان به درستی و تحقیق که هر علمی را ناچار است از سه چیز انجام: آن چنان فاعلی که او فاعل و غایت به ذاته است. «فسبحان الذی بیده ...»، «سبحان ربک رب العزة عما يصفون و سلام على المرسلين و الحمد لله رب العالمين» چاپ: در منتخباتی از آثار حکمای الهی ایران، ج2 (قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1378 (چاپ دوم))، به تصحیح سید جلال الدین آشتیان؛ تهران، دفتر نشر میراث مکتوب، به کوشش علی اوجی، 1374ش. [دنا 700/7 (6 نسخه)؛ الذریعه 368/15 و 369؛ ریاض العلماء 285/2؛ طبقات اعلام الشیعه (قرن 11ق) ص 460؛ فهرستواره منزوی 199/6]