عين الايمان

● عين الايمان / عرفان و تصوف / فارسی ‘ayn-ol īmān ناطقی nāteqī از «ناطقی»، چنان‌که نام او در کتاب ص15 نسخه 1746گنج بخش آمده، و درستش از سعدالدین کابلی انصاری است. که از پایان کتاب بر می‌آید، که نگارنده در 1160، 19 ساله بوده و در آن هنگام نخستین کار خود را نگاشته و تا بیست و هفتمین سال زندگانیش چند کار ساخته، که از آنها نام نمی‌برد. از این روی وی بایستی در 1141ق / 8-1729م زاده شده باشد، و این سال با زایش آن کابلی جور می‌آید که او نیز کتابی به نام «عین الایمان» (نسخه موزه کابل 150) را دارد. پس گمان می‌رود این کتاب از او باشد و نام «ناطقی» تحریف باشد. نثری روان، آمیخته به نظم، با سربندهای «ای عزیز» در مسایل نظری عرفان و سلوک، بخشبندی نشده: در بیان حقیقت توحید، حقیقت صدق، حقیقت این که اقرار و تصدیق از هم جدا نیست، صدق در دل ... حقیقت جان در تن و تن در جان (در اینجا نام نگارنده آورده شده) حقیقت توحید و حقیقت شریعت ... و پایان می‌یابد به: «مثنوی ختم کتاب عین الایمان» و سروده‌هایی. (احمد منزوی) آغاز: هو الموجود قبل کل وجود. حمدی که سزد به وحدت دوست ×× هم حامدی و محمودی زوست ... سبحان من لا اله الا هو [فهرستواره منزوی 672/7]