عمدة القاری

● عمدة القاری / شعر، تجوید / فارسی ‘omdat-ol qārī حافظ شرف، ق8قمری hāfez šaraf-od (- 14c) تاریخ تألیف: 703ق منظومه‌ای کوتاه در 75 بیت در تجوید و دارای یک «مقدمه» و نه «بخش» است. در مقدمه به حمد و ثنای پروردگار، پیامبر اکرم و آل و یاران و پیروان ایشان پرداخته و در پی آن بخش‌های نه گانه آمده: باب المد، باب الادغام، باب النون الساكنة و التنوين، باب احكام الراأت، باب احكام اللامات، باب احكام الوقف، در بیان مخارج، در بیان وقف و بیان کفر. آغاز: بسمله. ابتدا کردم بنام پادشاه دادگر ×× کردگار کامکار و بردبار نامور ... / بعد ما حافظ شرف گوید که نظمی کرده ام ×× بهر تجوید قرائت خوب و نیکو چون درر ... / عمدة القاری نهاده نام این منظوم خوب ×× چون بر اینست اعتماد قاریان پر هنر انجام: حافظا این نظم را بشنو کنون ×× تا ترا در وقف باشد رهنمون ... / گفت داعی مصرعی چند از وقوف ×× عفو کن زوکین قدر بودش وقوف. بیان وقف کفر بدان که پنجاه محل در کلام الله وقف کردن کفر است و مجموع آن یاد کنم تا خواننده در این موضع وقف نکند اما کفر کسی را بود که معنی داند اما در حق کسی ... چاپ: ضمن گنجینه بهارستان، بخش علوم قرآنی و روائی-1، مسلسل 3، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1380ش، با تصحیح محمد شیرین کار