علم الواجب

● علم الواجب / فلسفه / عربی ‘ilm-ul wājib ابن سینا، حسین بن عبدالله، 370؟ - 428 قمری ebn-e sīnā, hoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981 - 1038) رساله کوتاهی است در اثبات علم باری تعالی. این رساله را به خواجه نصیرالدین طوسی نسبت داده‌اند و دکتر یحیی مهدوی، در کتاب مصنفات ابن سینا، احتمال داده که از ایشان باشد. آغاز: بسمله، اعلم ان للمحققین طريقة حسنة فی اثبات علم الباری تعالی بیانها ان العالم كما لا يفتقر فی ادراک ذاته الى صورة، غير صورة ذاته التى بها هو هو ... انجام: يعلم خائنة الاعين و ما تخفى الصدور يعلم السر و اخفى فقد تبين ان علمه تعالى احاط بجميع الاشياء الكلية و الجزئية تمت الرسالة الشريفة. [دنا 607/7؛ فهرست مصنفات از مهدوی 264]