علم الدرایة

● علم الدرایة / درایه / عربی 'ilm-ud dirāya شریعتمدار رشتی، رفیع بن علی، - 1292 قمری šarī'atmadār-e raštī, rafī' ebn-e 'alī (- 1875) رساله ای است در علم درایه، دارای یک «مقدمه» شامل امور ثلاثه (تعریف درایه، موضوع، حاجت به آن علم) و ابواب هشت گانه و خاتمه ای در بیان مشایخ علم درایه. این رساله در نوع خود کم نظیر است زیرا رسائل متقدمین در علم درایه را رؤیت و بررسی نموده و آراء مخالفین از حشویه و نظایر آن از اخباریین را، نقد و تحلیل نموده و در مقدمه کتاب، در باب بیان حاجت به علم درایه، تحقیق عمیق به عمل آورده است که مؤلف این کتاب، غیر از ملا رفیعای معروف است. آغاز: الحمدلله الذى سمى الرجال فى كتابه الكريم بالقوامين و خلق طينتهم من فاضل طينتة الطيبين. انجام: و قال الشيخ المفيد رحمه الله: الحق عندنا ان كل من ادعى ــ بعد السمرى ــ البابية فهو ضال كافر. و هذا كاف، و بيان أحوالهم مستوفا فى الرجال؛ تمت الرسالة. چاپ: ایران، قم، دارالحدیث، 1382 شمسی، سید حسن حسین آل مجدد شیرازی، در رسائل فی درایة الحدیث، الجزء الثانى [طبقات أعلام الشیعة (قرن 13) 581/2؛ المآثر و الآثار، ص151]