ازاهر المحيى و اشراق انوار ادب الضيا

● ازاهر المحيى و اشراق انوار ادب الضيا / شعر / عربی azāhir-ul muḥayyī wa išrāq-u anwār-i adab-iḍ ḍīyā ناظم، اشعار سید ضیاء الدین اسماعیل بن محمد بن علی فایع صنعانی و مطالبی که در مدح وی بوده را قبلاً در مجموعه‌ای به نام «كفاية المتأدب فيما قاله السيد اسماعيل بن محمد فايع من النظم البديع و مدح به و كوتب» جمع‌آوری نموده است. سپس منتخبی از آن به همان ترتیب برگزیده و با ملحق نمودن اشعاری مناسب با موضوعات مختلف از شعرای دیگر، کتاب حاضر را تألیف نموده است. جامع دیوان گاه اشعاری که بین او و ضیاء الدین رد و بدل شده نقل کرده و گاه اشعاری به مناسبت به انشاء خویش افزوده است از جمله قصیده‌ای که آن را «الکنز المستفاد فی عراض بانت سعاد» نامیده است، بدین مطلع: «بانت سعاد و ربع الود مأهول ×× و الحبل منها بحبل الوصل موصول». در این دیوان بیشتر اشعار، در مدح ائمه زیدیه می‌باشد از جمله در مدح امام منصور به سال 1144.