عشاقنامه

● عشاقنامه / عرفان و تصوف، ادبیات / فارسی ‘ešq-nāme داعی شیرازی، نظام الدین محمود، 810 - 870 قمری dā‘ī šīrāzī, nezām-od-dīn mahmūd (1408 - 1466) تاریخ تألیف 856ق ششمین مثنوی از «سته داعی» است بر وزن «مثنوی معنوی» مولوی که در چهل سالگی سروده است؛ در چهارده «سخن»: دو سخن اول و دوم ...؛ سخن 3. انجلای عشق؛ 4. حقیقت و مجاز عشق؛ 5. بدایت تعلق عشق؛ 6. تعلق عشق؛ 7. پرتوهای حاصل عشق؛ 8 غرایب و عجایب عشق؛ 9. ابتلای امتحان عشق؛ 10. حیرت عشق؛ 11. روشنایی و آشنایی عشق؛ 12. استغراق عشق؛ 13. تربیت و سوز عشق؛ 14. فنای و بقای عشق. آغاز: از ازل گر گوش داری تا ابد ×× بشنوی از هر زبان حمد احد / حمد حق را نیست حد و منتها ×× در حدیث آمد، که لا احصی ثنا [مشترک پاکستان 507/7؛ الذریعة 248/19؛ نسخه‌های منزوی 3004/4]