عشق

● عشق / عرفان و تصوف / فارسی 'ešq الموتی طالقانی، محمد یوسف، ق 10 قمری alamūtī tāleqānī, mohammad yūsof (- 16c) رساله‌ای کوتاه است در بیان عشق و احوال عاشق و معشوق و فرق عشق حقیقی با مجازی و علائم آنها که به درخواست برخی از دوستان عزیزتر از جان نگاشته شده است. آغاز: ستایش و پرستش و حب و عشق از هر موجودی و معبودی و معشوقی راست که عشق و حسن بی منتها و از غیر ناپیدا بود که حسن و عشق از او به غیر سرایت کرده پیدا شد ... اما بعد، بعضی از دوستان که از جان عزیزتر بودند فرمان بیان عشق و احوال آن از ایشان شرف صدور یافت ... انجام: حسن مجاز سنک نشان شد نه سنگ راه ×× در او مبین بصانع بیچون ببین [نسخه‌های منزوی 1282/2؛ فهرستواره منزوی 656/7] باب 1. عشق حقیقی و راه سلوک رد وادی عشق، باب 2. مضامین بدیعه در عشق مجازی، 3. در آن چه میان دوستان و عاشق و معشوق سخن گفته شده، 4. وداع و فراق، 5. شوق و وجد، 6. محاسن محبوب، 7. وصال و مکالمات میان محب و محبوب؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1313ق؛ جلد: مقوایی، 273گ، اندازه: 21×33سم [ف: 37 - 488]