عروض منظوم

● عروض منظوم / عروض و قافیه، شعر / فارسی ‘arūz-e manzūm دوانی، محمد بن اسعد، 830 - 908؟ قمری davvānī, mohammad ebn-e as‘ad (1427 - 1503) رساله کوتاهی است در عروض شعر، به صورت منظوم که در شانزده بحر آمده است. انتساب این رساله را به جلال الدین دوانی در منابع موجود نیافتیم لیکن در این نسخه مرعشی به وی نسبت داده شده است. آغاز: بسمله. بدان که اجزایی که شعر از آن مرکب می‌شود هفت است، دو جزو خماسی است چنانکه فعول و فاعلن و پنج جزو دیگر سباعی است چنانکه متفاعلن و ... انجام: مفعولن مفاعلین فع می‌باشد. بر اهل زین پس سرور. تم بحمدالله و حسن توفیقه