عروض سیفی

● عروض سیفی = میزان الاشعار / عروض و قافیه / فارسی ‘arūz-e sayfī = mīzān-ol aš‘ār سیفی بخارائی، - 909 قمری sayfī boxārā’ī (- 1504) اهدا به: یحیی (فرزندش) تاریخ تألیف: 896ق؛ محل تألیف: هرات رساله‌ای است در علم عروض که قواعد علم عروض را در چند فصل بحث نموده و بنا بگفته مؤلف ادله و علل هر قاعده را ذکر کرده؛ در چند «فصل». آغاز: الحمدلله الذی جعل علم العروض ميزان الاشعار ... بدانکه باعث بر این تألیف آنکه گاهی با اصحاب کتب عروض مباحثه کرده میشد درهر دقیقه نکته ای میطلبید وبر هر مدعی دلیل عقلی یا نقلی می‌شنیدند که آن نکات و دلائل بتمامها درهیچ کتاب اینتصانیف عربی و فارسی متقدمان و متأخران نبود ... خواسته شد که بجهت حفظ ان سخنان رساله‌ای ترتیب داده شود ... التماس از مستفیدان آنست که ... سیفی را بدعا یادآورند انجام: که این مصراع را چنین تقطیع می‌توان کرد: که العاشق «مفعول» خفى هوا «مفاعیل» کساهنا «مفاعلین» هر «دفع». و الحمدلله على الاتمام. چاپ: پاریس، 1872، به ضمیمه قافیه جامی؛ کانپور، 1916؛ هند، سنگی، 1288، وزیری، 48ص [الذريعة 486/9 و 254/15 و 258 و 9/2: 486؛ ریحانة الأدب 147/3؛ قاموس الأعلام 2767/4؛ نسخه‌های منزوی 2163/3؛ مشترک پاکستان، ج13، ص 2695-2692 و 2981؛ دنا ج7، ص 495-496؛ دانشنامه ادب فارسی، ج1، ص539]