عروة الوثقی لرفع الحيرة العظمی عن الصلاة الوسطى فی الغيبة الكبرى

● عروة الوثقی لرفع الحيرة العظمی عن الصلاة الوسطى فی الغيبة الكبرى / فقه / عربی ‘urwat-ul wut͟hqā li-raf‘-il ḥayrat-il ‘uẓmā ‘an-iṣ ṣalāt-il wusṭā fī-l ġaybat-il kubrā قزوینی، سلمان بن خلیل الله، - 1084 قمری qazvīnī, salmān ebn-e xalīl-ol-lāh (- 1674) اهداء به: شاه سلیمان صفوی رساله‌ای استدلالی است در اثبات حرمت نماز جمعه در زمان غیبت امام عصر علیه السلام که به درخواست امیر محمد جعفر آن را تألیف نموده است. او در ابتدا در بحثی طویل درباره قسط و عدل از منظر کتاب و سنت پرداخته تا حد عدالت مشروط در نماز جمعه را دریابد و سپس معتقد است که این مقدار از عدالت محقق نمی‌شود مگر در امام معصوم، لذا حضور او شرط وجوب آن است. آغاز: سبحان الملک القدوس العزيز الوهاب ذی المنن الذي بعث في الاميين رسولا منهم تلا عليهم آياته و زكاهم و علمهم الفرائض انجام: و هو ظاهر على من يخاف من الوعيد او يلقى السمع و هو شهيد لا على من بصره اليوم حديد