عدم جواز تقلید المیت

● عدم جواز تقلید المیت = تعليقة على كتاب مفاتيح الشرايع = عدم حجية قول المجتهد الميت / فقه / عربی ‘adam-u jawāz-i taqlīd-il mayyit = ta‘līqat-un ‘alā k.-i mafātīḥ-iš šarāyi‘ = ‘adam-u ḥujjīyat-i qawl-i mujtahid-il mayyit وحید بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل، 1118 - 1205 قمری vaḥīd-e behbahānī, mohammad bāqer ebn-e mohammad akmal (1707 - 1791) وابسته به: مفاتیح الشرایع؛ فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (1091-1006) بحث استدلالی است در جایز نبودن تقلید از مجتهد میت و بیان حکم کسی که از مجتهد زنده تقلید نموده است. مؤلف این رساله را به صورت حاشیه‌ای بر کتاب «مفاتیح الشرائع» ملا محسن فیض نوشته است. شروع مباحث کتاب با عنوان «قال اقول» و بقیه مطالب با عنوان «فان قلت، قلت» نوشته شده است. این رساله که بخشی از حاشیه و تعلیقات وی بر مفاتیح الشرایع فیض کاشانی است به دلیل استقلال مطلب، انفراد در کتابت شده است. صاحب الذریعة در معرفی حاشیه وحید بر مفاتیح آورد که این حاشیه مشتمل بر چهار مقاله است و احتمال می‌دهد که مقاله چهارم آن همان رساله تقلید المیت وحید باشد که به صورت مستقل در آمده باشد. آغاز: الحمدلله رب العالمین حمداً یرضی ربنا منا و صلى الله علی محمد و اله الطاهرین ... ان معنى عدم القول للمجتهد الميت ان قوله ليس بحجة و قد ثبت في علم اصول الدين انه لاحجة الا قول الله تعالى و الحجة المعصومین علیهم السلام انجام: كما ان عمل المجتهد بقول غيره لم يكن تقليد امن باب الاجتهاد كاMonاخذه بقول الموثقين و الجارحين وقول الرواة و قول اللغويين و قول الفقيه فى بعض الامكنه وغير ذلك و بين الاجتهاد و التقليد و الاحتیاط فرق واضح [الذريعة 391/4 رقم 1732؛ روضات 97/2؛ اعیان الشيعة 182/9؛ ريحانة الادب 51/1؛ معجم المؤلفين 90/9؛ مكتبة امير المومنين 263/1]