عجایب اللغة

● عجایب اللغة / لغت / فارسی ‘ajāyeb-ol loqat ادیبی، ق 10 قمری adībī (- 16c) مؤلف ظاهراً از ادبای عثمانی بوده و نام خود را چنین یاد کرده است: «ندارد از جهان جز بی نصیبی ×× غریب درد کش مسکین ادیبی»؛ و در مقدمه تصریح می‌کند که آن را به نام یک تن از اعیان تألیف کرده که او را به لقب «حضرت افندی» می‌خواند و درباره او سروده است: «به دفتردار در دانش امیری ×× سلیمان جهانبان را وزیری / ادیبی روز و شب گوید دعایت ×× همیشه ورد او مدح و ثنایت». در این کتاب لغات را به ترتیب حرف آخر آورده و برای بیشتر از لغات شواهدی از شعرای متقدمین ذکر کرده و پیداست که آن را از روی کتاب‌های دیگر از آن جمله فرهنگ اسدی ترتیب داده است.