ارشاد المستبصر

● ارشاد المستبصر = الاستخارة / استخاره - عربی iršād-ul mustabṣir = al-istixāra شبر، عبدالله بن محمد رضا، 1188؟ - 1242 قمری šobbar, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad rezā (1774 - 1827) تاریخ تألیف: جمعه 24 جمادی الاول 1230ق رساله‌ای در استخاره است که تمام رساله «فتح الغیب» ابن طاووس را در آن مندرج است. مرتب شده بر یک «مقدمه» و هشت «باب» و «خاتمه»: المقدمه فی فضل الاستخارة و معناها؛ 1. الاستخارة بالمعنی الاول بمعنی الدعاء بطلب الخیر؛ 2. الاستخارة بالدعاء ثم العمل بما يقع فی قلبه؛ 3. الاستخارة من الله تعالی بالاستشاره؛ 4. بیان الاستخارة بالقرآن الکریم؛ 5. كيفية الاستخارة بالسبحة؛ 6. الاستخارة بالرقاع؛ 7. كيفية الاستخارة بالرقاع بغیر الطریق المشهور المتقدم؛ 8. الاستخارة بالبنادق و لها طرق؛ خاتمه: دارای دو فائده، روایاتی در بیان چاره برای کسی که در امرش متحیر است یا کسی که می‌خواهد رسول اکرم (ص) و ائمه هدی (ع) را در خواب ببیند و نیز مطالبی در جواز استنابه در استخاره. آغاز: بسمله الحمدلله الذی اجازلنا استخارته و استشارته و ارشدنا الی معرفة صلاح امرنا من غيبه بالتعلق بنبذة من مفاتح غيبه و الصلوة علی محمد و آله هداة الخلق و حملة الحق و ارباب الصدق انجام: خاتمة فيها فائدتان الاولى قال العلامة المجلسى فی البحار و جدت. .. الثانية المعروف الذى جرت عليه سيرة الخلق هو جواز الاستنابة فى الاستخارة. .. لاسيما ذا قصده النائب لنفسه ان يقول.. چاپ: ضمیمه «مفتاح الغیب» مجلسی، تهران، سنگی، 1306، جیبی، 91ص