العبودية جوهرة كنهها الربوبية (الاولى)

● العبودية جوهرة كنهها الربوبية (الاولى) / شرح حدیث، پاسخ پرسشها / عربی al-‘ubūdīya jawharat-un kunh-u-hā ar-rubūbīya (al-ulā) احسائی، احمد بن زین الدین، 1166 - 1241 ؟ قمری aḥsā’ī, aḥmad ebn-e zayn-od-dīn (1753 - 1826) شرحی است بسیار کوتاه، بر حدیثی که از امام علی بن موسی الرضا یا امام جعفر بن محمد الصادق علیهم السلام روایت شده: «العبودية جوهرة كنهها الربوبية فما فقد من الربوبية وجد فی العبودية و ما ليس فی العبودية هو من الربوبية». در پایان نسخه، این کتاب «از شیخ احمد دانسته شده» و به احتمال بسیار و به قرینه رساله‌های دیگری که از وی در این نسخه آمده، بایستی از شیخ احمد بن زین الدین احسائی باشد. مؤلف از سید عبدالله بن نورالدین جزایری شوشتری (- 1173ق) و کتابش «التحفة السنية فی شرح النخبة المحسنیة» یاد کرده است آغاز: قد روى عن الرضا (ع) او الصادق عليهم السلام، العبودية جوهرة كنهها الربوبية ... اقول الرواية ليست كما ذكرتم انجام: تطويلاً طويلاً فلذا عرضنا عنه الحمدلله رب العالمين اولاً و آخراً و ظاهراً و باطناً چاپ: دارالسلطنه تبریز؛ سنگی؛ 1273ق؛ رحلی (جوامع الكلم: ج 1؛ قسم 2؛ صص 207-209)؛ دارالسلطنه تبریز، سنگی، 1276، رحلی، (جوامع الکلام: ج 2، صص 125-127)؛