عبرة الناظرین و استبصار الباصرین

● عبرة الناظرین و استبصار الباصرین / کلام و اعتقادات / فارسی ‘ebrat-on nāzerīn va estebsār-ol bāserīn گیل گیلانی، اسدالله بن عبدالغفار، ق13 قمری gīl gīlānī, asad-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-qaffār (- 19c) به درخواست: آقا محمود مازندرانی پارچه‌فروش تاریخ تألیف: 1250ق؛ محل تألیف: بصره پاسخی است استدلالی به گفته‌ها و نوشته‌های پادری نصرانی که در انتقاد بر اسلام و قرآن نگاشته و به والی بصره تقدیم داشته بود تا دانشمندان اسلام به آنها پاسخ گویند. مؤلف این کتاب را هنگام سفر از مازندران به عتبات نگاشته است. آغاز: ستایش بی حد و نیایش بی عد مر خداوند واحد احد و یگانه بی ضد و ند و کفو و ولد را سزد که به کریمه قل هوالله احد. انجام: زهی مراتب خوایی که زیبدارى است. چاپ: دارالحکومه بمبئی، سنگی، 1287ق، رحلی (مطارح الانظار: صص 256-278) [دنا 420/7؛ فهرستواره منزوی 418/9] شرح و حواشی: 1- حاشیه عبرة الناظرین؛ زنجانی، احمد بن عبدالله (-1327)