ارشاد القاری

● ارشاد القاری / تجوید / فارسی iršād-ul qārī قاری، مصطفی بن ابراهیم، 1007 - 1080 قمری qārī, mostafā ebn-e ebrāhīm (1599 - 1670) اهدا به: مولانا محمد باقر تاریخ تألیف: 1078ق؛ محل تألیف: عتبات عالیات کتابی است در ضروریات قرائت عاصم از روایات حفص و بکر و آداب کتابت و طریقه رسم الخط و رموز سجاوندی از ابتدا تا آخر قرآن شامل یک «مقدمه» و پنج «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه در بیان فضیلت تلاوت قرآن و آداب تعلیم آن و بیان آنچه به حسب شرع و طریقه قراء در صحت قرائت معتبر است؛ باب 1. بیان واجبات قرائت و لوازم آن، در پنج «فصل»؛ 2. بیان مستحبات قرائت، در پنج «فصل» ( اول در بیان صفات حروف.. پنجم در بیان احکام وقف )؛ 3. بیان اختلاف حفص و بکر و کیفیت وقف و وصل ایشان.. سوره به سوره قرآن و یک تتمه در بیان احوال عاصم، در پنج «فصل» (اول در بیان احوال عاصم، دوم در بیان احوال راویان عاصم، سوم در بیان سند قرآن عاصم، چهارم در بیان سند قرائت فقیر - شرح حال خود را در این فصل به مناسبت آورده است، پنجم در بیان سند قرائت استاد فقیر)؛ 4. رسم الخط قرآن و طریقه اصلاح آن، در پنج «فصل» (اول در بیان آنچه در حال کتابت رعایت آن لازم است.. پنجم در بیان کلماتی که در اکثر مصاحف به صورتی می‌نویسند و در رسم الخط به صورت دیگر کتابت می‌کنند - سوره به سوره موارد آن را نقل کرده است)؛ 5. بیان رموز سجاوندی از اول قرآن تا آخر قرآن سوره به سوره، در پنج «مطلب» (اول در بیان اقسام وقف.. پنجم در بیان اسماء قراء سبعه و عشره و بیان رموز سجاوندی از اول تا آخر قرآن ). تاریخ تألیف به نقل از فصل چهارم از باب سوم: «جمع این کتاب در حین مجاورت ثالث در عتبات عالیات در عرص پنج سال واقع شد ابتدا در روضه مقدسه حضرت امیرالمؤمنین و امام المتقین علی ابن ابیطالب (ع) و اختتام در آستان ملائک پاسبان خامس آل عبا امام حسین (ع) در سنه هزار و هفتاد واقع شد و چون در روضه مقدسه خامس آل عبا تمام شد لهذا این کتاب را مبنی بر پنج باب گردانید و عمر این کثیر التقصير در این هنگام شصت و هفت تخمینا رسیده بود» و همو در آخر باب چهارم و پنجم تاریخ ختم تألیف را 1078ق. ذکر کرده است. آغاز: بسمله، ای فاتح مصحف حمدت توحید ×× وی نقطه از کتاب مجدت خورشید.. بندگی و ستایش متواتر شکر و سپاس معبودیست که عادتش احسان و غفران است انجام: و آنچه به عبارت لوازم مکتوب است مقصد وقف لازم است الهی بعزت و جلال خود و به حرمت محمد و آل محمد چون تو اکرم الاکرمین و ارحم الارحمینی بمکرمت و مرحمت خود قلم عفو.. الحمد لله اولا وآخرا.. استجب یا علام بحق محمد واله الكرام تحریرا فى شهر ذیحجه سنه ثمان و سبعين بعد الالف [نسخه‌های منزوی 69/1؛ الذریعة 516/1؛ مکتبة امیرالمؤمنین 97/1]