طوارق

● طوارق / عرفان و تصوف / فارسی tavāreq خواجگی شیرازی، محمد بن احمد، ق 10 قمری xājagī šīrāzī, mohammad ebn-e ahmad (- 16c) در بیست «طارقه»: 1. ذکر ساقی و شاهد؛ 2. ذکر شراب و مدام؛ 3. ذکر پیاله و جام؛ 4. درد و صافی؛ 5. خرابات و خرابی؛ 6. دیر و کلیسیا؛ 7. زنار و ناقوس؛ 8 نام و ناموس؛ 9. قلندری و ملامت؛ 10. ترسابچه؛ 11. بت و بتخانه؛ 12. زلف و خال؛ 13. عارض و جمال؛ 14. روزه و نماز؛ 15 محراب و قبله؛ 16. مدرسه و خانقاه؛ 17. کعبه و کنشت؛ 18. کفر و اسلام؛ 19. ذوق و شوق؛ 20. رود و سرود. آغاز: بسمله در جنگ تو مر تارک جانم باقیست – آهنگ دلم ز آنه مشتاقیست ... شیخ فرید الدین را قدس الله سره العزيز پرسیدند که در زمین شما ناله و آه بسیار است گفت زمین عاشقان است ... [دنا 371/7؛ فهرستواره منزوی 86/7]