ارشاد العباد فی کشف واجب الاعتقاد

● ارشاد العباد فی کشف واجب الاعتقاد / کلام و اعتقادات / فارسی eršād-ol ‘ebād fī kašf-e vājeb-el e‘teqād فراء مسیبی، عبدالمطلب بن فخر farrā’ mosayyabī, ‘abd-ol-motalleb ebn-e faxr وابسته به: واجب الاعتقاد علی جمیع العباد؛ علامه حلی، حسن بن یوسف (648-726) ترجمه و شرحی است بر رساله «واجب الاعتقاد» علامه حلی. در الذریعة (14/163 و 164) در شمارش شروح «واجب الاعتقاد» از این شرح نامی به میان نیاورده است. آغاز: بسمله حمد لایحصی مر آن مبدعی را که وجود کائنات را دلالت است بر احدیت او که ففی کل شیء له آیة تدل علی انه واحد و شکر لامتناهی سزاوار است منعمی را که هر ذره را انجام: حق سبحانه و تعالی طالبان و مستفیدان طریق حق و صواب را توفیق رفیق دارد و بمقاصد دو جهانی برساند انه ولی التوفیق و الرشاد و الاجابة و الارشاد بمحمد و آله الامجاد