الطراز الموشی فی الانشاء

● الطراز الموشی فی الانشاء / انشاء / عربی aṭ-ṭarāz-ul mūšī fī-l inšā’ نواجی، محمد بن حسن، 788؟ - 859 قمری navājī, mohammad ebn-e hasan (1387 - 1455) مجموعه‌ای از مراسلات و انشاآت رسمی و دوستانه است و چنان‌که پشت نسخه نگاشته شده مؤلف و گردآورنده آنها شیخ شمس الدین محمد بن حسن نواجی رضی الله عنه است. الطراز الموشی مشتمل بر انشاآت رسمی و دولتی و شخصی است و بیشتر مکاتباتی را که سلاطین و امراء ممالک به پادشاهان مصر نگاشته‌اند در آن است و عهدنامه‌های آنها را نیز داراست و انشاآت شخصی و غیر رسمی آن هم از نویسندگان مصر می‌باشد و در این کتاب مراسلاتی از چنگیزیان مخصوصاً احمد مورخ به سال 681 و امیر تیمور گورکانی و شاهرخ به پادشاه مصر و جواب او به آنها موجود است و پاره‌ای از منشآت برهان الدین باعونی شافعی (-870ق) را دارا می‌باشد و از انشاآت زمان خلفاء بنی عباس و اعصار بعد نیز چند نسخه داراست و از مجموعات خوب ادبی و تاریخی به شمار می‌رود. سه کتاب دیگر را نگارنده به نام الطراز می‌شناسد و ممکن است یکی از آنها با این کتاب اشتباه شود: یکی «الطراز» در علوم بلاغت که تألیف یحیی بن حمزه العلوی امام زیدیه است و مؤلف آن در سال 749 وفات یافته و در ص 10 کتاب «ما هو نهج البلاغه» جناب سید هبة الدین شهرستانی آن را ذکر کرده و چاپ شده است؛ دیگری «الطراز الموشی فی صناعة الانشاء» تألیف شیخ محمد نجار معلم عربی در مدرسه محمدیه امیریه مصر می‌باشد که به سال 1894م چاپ شده و در ص 1700 معجم المطبوعات ذکر گردیده و مسلماً غیر از این کتاب است؛ دیگری «الطراز فی الحقیقة و المجاز» تألیف حجة الاسلام رشتی می‌باشد و نسخه آن را آقای تنکابنی دارند. الطراز الموشی نواجی در حدود 7500 بیت کتابت دارد. (ابن یوسف)