طبیعیات

● طبیعیات / طبیعیات / فارسی tabīʻīyāt مسعودی غزنوی، محمد بن مسعود، ق6 قمری masʻūdī qaznavī, mohammad ebn-e masʻūd (- 12c) اهداء به: امیر اسپهسالار رساله کوتاهی است در فلسفه و طبیعیات. مؤلف در آن از ابن سینا با عنوان «و فاضلترین متأخران بوعلی سینا قدس سره» یاد کرده است. مؤلف در آن به کتاب جهان دانش خود که در ستاره‌شناسی تألیف نموده حواله می‌دهد. مشتمل بر پنج «مقاله» و هر مقاله در چند «باب»: مقاله 1. در دانستن موجودی که هستی او از سبب بی نیاز است و آن خدایی است عزوجل، شامل سه باب؛ مقاله 2. در شناختن اجسام بسیطی که قابل ترکیب نیستند و آن آسمانها و ستارگانند، شامل سه باب؛ مقاله 3. در دانستن اجسام بسیطی که قابل ترکیب اند که آن را عناصر و ارکان گویند، یک باب؛ مقاله 4. در شناختن احوالی بعضی مرکبات، شامل سه باب؛ مقاله 5. در شناختن احوال روحانیات و عالم غیب، شامل دو باب. [مشترک پاکستان 292/1، نسخه‌های منزوی 339/1؛ دنا 333/7]