ضیاء العیون

● ضیاء العیون = ضیاء عیون الناظرین / علوم غریبه / فارسی zīyā’-ol ‘oyūn = zīyā’-o ‘oyūn-en nāzerīn ابوالمفاخر صفوی، محمد هادی بن محمد مهدی، - 1050 قمری abol-mafāxer-e safavī, mohammad hādī ebn-e mohammad mahdī (- 1641) تاریخ تألیف: 1114ق از نظام الدین محمد هادی خان ملقب به شاه میرزای صفوی و مخاطب به موسی رضا خان فرزند مهدی خان صفوی. مشتمل بر اشکال ذوی الاوفاق و صور مهر نبوت و تکسیر حروف سور قرآن بر مبنای علم جفر، دارای یک «فاتحه» در بیان صورت مهر نبوت و دو «منظر»: 1. در تکسیرات بعضی از صور و آیات قرآن؛ 2. در نقش معظم ایام هفته و ذوالکتابة مخصوص هر روز. آغاز: بعد از حمد بی حد و صلوات بی عد چنین گوید ... که در اکثر نسخ و مجامع از حضرات ائمه طاهرین سلام الله علیهم و علماء و مشایخ کرام رضی الله عنهم صور مهر نبوت حضرت سید المرسلین و خاتم النبیین صلوات الله علیه و آله اجمعین چاپ: مشار فارسی، ج3، ص3425؛ تهران، 1253ق، سنگی، 9 ص؛ تبریز، 1289ق، سنگی؛ تهران، سنگی، 1367ق، رحلی، 9ص (صص102-110) + یک تمثال امیرالمؤمنین و حسنین؛ ایران، تبریز، 1274 قمری، سنگی، جیبی، مصور به تمثال امیر المومنین و حسنین علیه السلام همراه اشکال و نقوش و کسرات حرفی و عددی سور قرآن؛ چند بار به ضمیمه «قرآن» چاپ شده [الذریعة 126/15؛ دنا 262/7؛ فهرستواره 633/7]