ضیاء العين فی مراثی الحسین علیه السلام

● ضیاء العين فی مراثی الحسین علیه السلام / شعر / فارسی zīyā’-ol ‘ayn fī marāsī-yel hoseyn ‘alay-he-s-salām قاجار، محمد رحیم میرزا بن عباس میرزا، ق13 قمری qājār, mohammad rahīm mīrzā ben ‘abbās mīrzā (-19c) تاریخ تألیف: 1266ق مثنوی محمد رحیم میرزا که گذشته از مملکت‌داری به علم و ادب و حدیث و تاریخ و سیر می‌پرداخته و شعر هم می‌سروده است و در مرثیه و سوگواری بر خاندان پیامبر با دیباچه‌ای از محمد تقی دزفولی گردآورنده این دیوان در 1266 و نخست ستایش علی (ع) و پادشاه سپس داستان مسلم است تا می‌رسد به غارت و تاراج خیام و تعزیت داری جبرئیل و خبر شهادت دادن به اهل بیت و توسل به قائم. (دانش پژوه) آغاز: بسمله. ستایش دادگریرا سزاست و نیایش داوری را روا که عاشقان جمالش را ببلا آزمود و طالبان وصالش را بتسلیم و رضا ستود ...؛ آغاز دیوان: با تولای تو اندر هر دو کون ×× گشته ام مستغنی از انصار و عون / ای خداوندی که از یک مشت خاک ×× آفریدی این همه جانهای پاک انجام: یا حسین جای بده بنده خود را به بهشت ×× مدح گوی تو کجا، زجر کجا، نار کجا چاپ: به سال 1269 ق در 164 صفحه چاپ شد؛ تهران، سنگی، 1299، خشتی، 164ص [نسخه‌های منزوی 2992/4؛ دنا 261/7-262 (10 نسخه)؛ الذریعة 125/15 و 237/19؛ فهرستواره منزوی 1714/3]