صیغ العقود و النکاح

● صیغ العقود و النکاح = صیغ عقود نکاح = عقدنامه / فقه / فارسی sīyaq-ol ‘oqūd va-n nekāh = sīyaq-e ‘oqūd-e nekāh = ‘aqd-nāme مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، 1037-1110 قمری majlesī, mohammad bāqer ebn-e mohammad taqī (1628 - 1699) برخی از مؤلف خواسته‌اند که وجوه مختلف صیغه‌های عقود و نکاح و انواع تعبیرات آن را بر وجهی که غایت احتیاط در آن مراعات شده باشد بیان کند. مؤلف رساله حاضر را در اجابت آنان نگاشته است. ایشان در این مختصر، سیزده وجه برای اجرای عقد ذکر نموده و گفته است: لفظ نکاح و تزویج هم به نفس و هم به سبب حرف جر به مفعول ثانی متعدی می‌شود. مثال: «ارید ان انکحک احدی ابنتی» و «زوجناکها» و «و زوجناهم بحور عین» به فرموده مؤلف: «چون امر فروج مزید احتیاط را سزاوار است»، تقدم و تأخر نام هر یک از زوجین و نیز جمع بین دو لفظ نکاح و تزویج، شرط احتیاط است. آغاز: بسمله الحمدلله الذی احل النکاح و ندب الیه و حرم الزنا و السفاح ... اما بعد غرض از تحریر این رساله وجیزه آن است که جمعی از برادران ایمانی و دوستان روحانی فقیر را تکلیف و تحریص نمودند ... انجام: را به عنوان متکلم خواهند گفت و شقوق دیگر ظاهر است و الله الموفق لكل خير. نمقه مؤلفه العبد المذنب ... و الحمدلله رب العالمين. اللهم اغفر لكاتبه و قارئه. چاپ: ایران، قم، کتابخانه آیه الله مرعشی نجفی، 1412 قمری، سید مهدی رجائی، 1، ضمن بیست و پنج رساله فارسی از علامه محمد باقر مجلسی [دنا 233/7- 237 (135 نسخه)؛ کتابشناسی مجلسی 268؛ ریحانة الادب 196/5؛ كشف الحجب 272]