صیدیه

● صیدیه = صدریه (رساله) = صید و ذبائح = لذت الهوائم / فقه / فارسی seydīye = sadrīye (r.) = seyd va zabā’eh = lezzat-ol havā’em حسینی طبسی، حسین بن روح الله، ق 10 قمری hoseynī tabasī, hoseyn ebn-e rūh-ol-lāh (- 16c) اهدا به: سلطان ابراهیم قطب شاه (938-989ق) رساله در باب شکار که مؤلف در تألیف رساله به اغلب کتب فقهیه مراجعه کرده و دقیقه‌ای از مذهب موافق و مخالف فروگذار ننموده: «در حین تحریر این رساله از کتب فقه امامیه تحریر و قواعد و ارشاد و شرایع و نافع و دروس و لمعه دمشقیه و مقنع و از کتب فقه شافعیه وجیز و غرر و روضه ... و تیسیر الفتاوی و شرح منهاج و منیری و از کتب فقه حنفیه ... هدایه و کنز و خلاصه و فتاوی سراجی و فصول عمادی و از کتب فقه حنبلیه روس المسائل در نظر داشت». در یک «مقدمه» و ده «باب» و یک «خاتمه» به روش فقهی شیعی و سنی حنفی و حنبلی نگاشته و از خواص طبی جانوران هم یاد کرده است. آغاز: بسمله و به نستعین، سپاس بی قیاس و شکر محمدت اساس پادشاهی را سزاوار است که مرغابیان دل عارفان آگاه شکار باز بلند پرواز اویند ... چون این بنده خالص العقیده و صادق البیان حسین الحسینی الطبسی (الطیبی؟) المخاطب بلسان عنایته به صدر جهان ... انجام: یربوع را بفارسی موش دشتی ... حکم اگر موی زیادتی که در چشم پیدا شده باشد بکنند و خون یربوع بر آنجا طلا نمایند دیگر بیرون نیاید. [دنا 221/7 (4 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 430/1؛ الذریعة 105/15؛ فهرستواره منزوی 3870/5] شرح و حواشی: 1- صیدیه (منتخب رساله) = صدریه (منتخب)