صيد و ذباحه

● صيد و ذباحه = صيديه / فقه / فارسی seyd va zebāhe = seydīye حسینی تفرشی، فیض الله بن عبدالقاهر، - 1025 قمری hoseynī tafrešī, feyz-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-qāher (-1616) اهدا به: شاه طهماسب اول (930-984ق) مختصر فتوایی است در بیان انواع حیوان و آداب و کیفیت صید و ذبح در سه «باب» و «خاتمه»: باب 1. بیان انواع حیوانات بری و بحری است و در بیان آن‌که کدام حلال و کدام حرام است و در آن شش فصل است؛ 2. بیان صید و احوالی که بدان متعلق است و آن مشتمل است بر مقدمه و پنج فصل است (کذا)؛ 3. بیان تذکیه حیواناتی که رام باشند و بیان احوالی که به ایشان متعلق است و آن مشتمل است بر مقدمه و سه فصل؛ خاتمه در بیان آن‌که جمع حیوانات حرام در حالت اضطرار بر مضطر مباح می‌شوند در سه مطلب. آغاز: حمد و سپاس پادشاهی را که مرغ دلهای مخلصان صید دام محبت اوست اما بعد این رساله ایست مختصر در بیان انواع حیوان و آداب صید و ذبح و کیفیت آن که حسب الاشاره ... ابی المظفر شاه طهماسب حسینی ... بنده درگاه فیض الله تالیف نموده ... مرتب بر سه باب و خاتمه ... انجام: اگر کسی مظطر شود جمیع محرمات بر او مباح می‌شود بلکه خوردن آنها بر او برای حفظ نفس واجب می‌شود بلکه خوردن آنها برای حفظ نفس برو واجب می‌شود و الله اعلم بالصواب. چاپ: گنجینه بهارستان، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، زیر نظر فدائی عراقی، تهیه و تنظیم میر هاشم محدث، جلد اول، تهران، 1377ش، به کوشش میر هاشم محدث. [دنا 220/7 (13 نسخه)؛ مستدرکات اعیان الشیعة: 164/3؛ الذریعة: 207/11؛ ریاض العلماء و حیاض الفضلاء: 387/4؛ ریحانة الادب: 340/1؛ نسخه‌های منزوی: 397/1 و 430؛ گنجینه دانشمندان: 113/1؛ فهرستواره منزوی 3869/5 و 3872/5]