الصيدنة

● الصيدنة / طب / عربی aş-şaydana ابوریحان بیرونی، محمد بن احمد، 362 - 440 قمری abū-reyhān-e bīrūnī, mohammad ebn-e ahmad (974 - 1049) کتابی است در شناخت ماهیات ادویه و اسماء آنها و اختلاف آراء متقدمین و آنچه هر یک از اطباء در این باب گفته‌اند. مؤلف آن را بر حسب حروف هجا مرتب ساخته است. چاپ: تهران، مرکز نشر دانشگاهی، با تصحیح عباس زریاب خوئی، 1370ش؛ عنی بتحقیقه: الحکیم محمد سعید، و الدكتور رانا احسان الهی، تحت اشراف موسسة همدرد الوطنية فى كراتشی- بپاکستان. و كتب الدكتور سامی خلف حمارنة: مقدمة له. و ظهر للناس فى سنة 1973 (430ص للنص العربی، 376ص للترجمة الانكليزية، 152ص المقدمة و المعجم و الفهارس. و كلها بالانكليزية). [مجمع العلمی العراقی 84/3؛ دنا 219/7؛ فهرست گورگیس عواد ص 14 در مجله سومر؛ الطب الصيدليه ص 205؛ عیون الانباء 2-20؛ معجم المؤلفين 8-241؛ کشف الظنون 2-1434، آن را «کتاب الصيدلة» نامیده] شرح و حواشی: 1- الصيدنة (ترجمه)؛ کاسانی، علی بن عثمان (-7) 2- الصيدنة (ترجمه)؛ اسفره کاشانی، ابوبکر بن علی (-7)