صلاة الجمعة (1)

● صلاة الجمعة (1) = تعليقة على رسالة صلاة الجمعة / فقه / عربی ṣalāt-ul jum‘a = ta‘līqat-un ‘alā r.-u ṣalāt-il jum‘a تنکابنی، محمد بن عبدالفتاح، 1040 - 1124 ؟ قمری tonekābonī, mohammad ebn-e ‘abd-ol-fattāh (1631-1712) وابسته به: صلاة الجمعة = نفی الوجوب العيني لصلاة الجمعة فی زمن الغيبة؛ تونی، عبدالله بن محمد (-1071) تاریخ تألیف: جمعه اول ذیقعده 1094ق؛ محل تألیف: مشهد مقدس مولی عبدالله تونی رساله‌ای در حرمت نماز جمعه در عصر غیبت نگاشته، سپس مولی محمد سراب رساله موجود را به عنوان حاشیه در رد تونی نگاشته است، با عناوین «قوله، اقول». ملا محمد سراب در ابتداء روایت نخستین مندرج در آن رساله را تحت دقت قرار داده و وجوب را تعبیر می‌کند و سپس به کلمه کل می‌پردازد و در طول بحث خود ایراداتی چند به نظریات نویسنده رساله می‌گیرد و بعد نظر خود را اعلام می‌دارد. مؤلف رساله، دو ردیه دیگر به عربی تألیف نموده، یکی بر نظریات علیرضا تجلی و دومین ردیه را بر نظریات آقا جمال خوانساری به فارسی نگاشته است. آغاز: الحمد لله رب العالمین و الصلوة على نبیه محمد و آله اجمعین قوله فالجواب عن الرواية الاولى الخ اقول لفظ الفرض اظهر فی الدلاله علی الوجوب الاصطلاحی من لفظ الوجوب خصوصا مع اقتران انجام: و من تتبع كتاب الكافي في حصل له الظن بان الاحاديث التي يذكرها في باب، يعمل [به] كما يدل عليه اهتمامه في نقل احاديث لاينافى بعضها و ظهر بما ذكرنا ان ظاهر هذين الشيخين القول ما يوجب العيني في الكتابين.