صلاة الجمعة

● صلاة الجمعة / فقه / عربی ṣalāt-ul jum‘a فاضل هندی، محمد بن حسن، 1062 - 1137 قمری fāzel-e hendī, mohammad ebn-e hasan (1652 - 1725) تاریخ تألیف: 1097ق رساله‌ای است از بهاء الدین محمد بن حسن اصفهانی مشهور به فاضل هندی، در این که شرط جواز اقامه جمعه وجود و بسط ید امام است. وی یکایک اخبار و ادله‌ای که طرفداران جواز اقامه جمعه در غیبت یاد کرده‌اند نقل و رد کرده است و خود نیز دلیل‌هایی بر عدم جواز آن آورده است. در پایان کتاب این ابیات را نیز که سروده خود او و متضمن تاریخ تألیف رساله است نوشته است: «فهذا ما سقینا من کوس ×× تدار براح حق من شراب / طهور من سقام الجهل صافی ×× تجلی للضباب عن الصواب / نمر علی الافاضل بالرشاد ×× و ننفض عنهم ترب ارتیاب / نکفکف عنهم جند الضلال ×× و نهدیهم لعمری و الشباب / و قد کان الفراغ لیوم سبت ×× و قد رکب المضیب علی الذهاب / و الف بعد سبع سنین تمت ×× و تسعون تعدد فی الحساب / فلله المحامد ملی جور ×× و مابان الشراب عن السراب / و قد قم السطور کماتراها ×× و قد نضدت مؤلف ذاالکتاب / محمد البهاء کفاه فخرا ×× بان یدعى ولی ابی تراب / عفى عنه الاله کما هداه ×× لا رشاد و نجى من عذاب». آغاز: بسمله، الحمد لله رب العالمین و الصلوة علی سید المرسلین و آله و عترته ... و بعد فهذا ماسالتموه من محصل الکلام فی صلوة الجمعة فی غیبة الامام علیه السلم فافتحوا له مسامعکم و احتاطوا لدینکم. اقول من البین ان العبادة لا تصح الامتلقاة من الشارع فلا تصح صلاة الا هیئة تلقیها من الشارع ... انجام: و قد رقم السطور کما تراها و قد نضدت مؤلف ذا الکتاب محمد البهاء کفاه فخرا بان یدعى ولی ابی تراب عفا عنه الاله کما هداه و نجا من عذاب. چاپ: در گنجینه بهارستان، بخش فقه و اصول، دفتر اول، به کوشش حسنعلی علی اکبریان، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1381ش، با تصحیح ولی قربانی. [دنا 173/7 (2 نسخه) که نسخه دانشگاه از کشمیری دانسته شده]